Parents…Magulang!

Mahirap magpalaki ng magulang! Linya ng mga anak na naaaburido sa kanilang mga magulang, Isa din ako sa gumamit ng linya na yan. At nang minsang makatanggap ako ng text ng isang kaibigan kasi di sya makakasama samin dahil sa parent issues napapunta dito ang aking isipin. Pangalawa na sya actually, sa nakausap kong may parent issues. Mga anak na tila hindi na kinakaya ang gulo ng magulang.

Napaisip tuloy ako, siguro meron lang talagang certain age ang mga anak na dapat kapisan sila ng kanilang mga magulang. Kasi mukhang pag mga grownups na ang mga anak mas marami ng mga bagay bagay na hindi napapagkasuduan kaya mas mabuting bumukod na. Yan ay kahit wala pang sariling pamilya.

Siguro kasi malalaki na tayo at marunong na din tayo sa buhay…mga magugulang na din kumbaga. Nasa stage na tayo na kaya na nating harapin ang ating sariling buhay. Panahon na ito na tayo naman ang bahala sa sarili nating issues. Mas gusto na nating tayo ang magdesisyon, ang magkamali at matuto sa paraang tayo ang gumawa.

Naisip ko din baka din kaya madami tayong conflicts with parents sa stage na ito, ito naman kasi ang time na nama-magnify ang issues ng parents kasi time naman for them to show us, their kids, ang kanilang human sides. Baka kasi alam na nilang malalaki na tayo at kaya na nating i-handle ang fact na they are humans, they have weaknesses s as well. Sila man eh may immaturities din. Meron din silang frustrations sa buhay. Baka kasi ito naman ang stage na akala nila since they have been strong all our growing up years, they have been there for us, our superheroes when we were growing up eh baka time naman nila to show that they have soft spots as well. Yun bang pahanon na para hindi palaging mag-put up ng strong front, hindi sila palaging matatatag. It’s their time to show us that this is us, the other side of us, are you willing to be there for us? At since malalaki na tayo, pwede ng asahan sa katatagan eh sila naman ang nangangailangan ng mahabang pasensya, pang-unawa, pagtanggap.

Pwede din naming akala lang natin nakakakulili sila, yun pala nagkukulang lang tayo ng atensiyon at yun ang kailangan nila. Parang kagaya ng biro ng Tatay ko na may lagnat ako pag nasa bahay ako ng weekend, way nya yun to tell me na namimiss na nya akong makasama sa bahay. Pero di na nya ako pinipigilan kasi napatunayan ko na na responsable na ako sa buhay. Sa dami na din kasi ng mga personal stuff/issues natin na tayo na ang nagso-solve nawawalan na ng part ang ating mga magulang at I think na mi-miss nila yun. Hindi naman sa makialam pero I think it’s the thought that they are still needed, they are still part of our lives..yan ang gusto nilang ma-assure natin sila. Siguro din mas mauunawaan natin ito pag tayo ay naging mga magulang na and I bet “the cycle goes on” sometime in our children’s lives they will use the line “ang hirap magpalaki ng magulang.”

Ako,

Sometime in November 2012