Friday, July 30, 2010

MaryGraZel

Mary that’s obviously me, Gra for Grace, and Zel for Liezel…that’s our high school barkada name. We’re classmates from kinder (for me and Liezel) then elementary to high school and even went to the same college (for me and Liezel again) and best friends forever. And tonight nabuo na naman ang barkadahang yan…isang gabi na naman ng umaatikabong kwentuhan at tawanan. Kulang ang pitong oras para mag-usap habang nakahilata or kumakain. Liezel and I visited our friend Grace, she was here for a vacation from her work as teacher in Saudi Arabia. Andami nyang kwento, she changed the landscape of Saudi Arabia in my mind. Ibang-iba sa Saudi na kwento nung panahong gustong mag-abroad ng Tatay ko (kung saan uso talaga noon na nag-sa-Saudi ang mga Tatay). She’s so happy with her new place, new life, new work, new experiences. As we chat, as we make fun of each other and as Liezel and me happily trying the perfume that Grace gave as pasalubong (no less than chanel perfume)..it’s as if we’re high school again. Lalo na nung uwian na kung saan hinatid kami ni Gracia at sumakay pa sya sa car ni Liezel kasama namin sa pagpapaliko sa maliit na kalye ng Tadlac. Para kaming mga batang nagchicheer kay Liezel na kaya nya yung palikuin at tuwang tuwa namang nagawa nga nya. We’re looking forward to another day of fun together kaya nag-set na ulit kami..road trip to Liliw kami sa susunod. It’s nice to be with my two bestfriends again. Back to days we’re life is simple, worry free but we’re grown ups now…mga pamilyado kahit kami ni Grace eh single pa. Sabi nga ni Gracia, mukha namang nadagdag lang ang edad pero wala namang pagbabago…hehe. Hanggang sa muli mga bestest bestfriends.

Ako, 26 July 2010

1 comment:

Unknown said...

yeah parang kelan lang na naghahabulan tayo nung elementarya at dahil sa kakatawa e napa ihi sa...hehehe...at pag nagkwentuhan tahimik at bulungan lang kasi maririnig ang pinaguusapn...nagyon wala na yun..tanda na e..hehehe....pero masaya at muling narasan ang kwentuhang walang katapusan at tawanang masakit sa panga...you two are really my best friends!...my life will not be complete without you two...senti ba?...pero yun may mga pagbabago na nga satin pysically.. interested na sa mga products na anti-aging..hehehe...pero were still young at heart at sabi nga natin para naman walang nagbabago age, number lang yun.... but I really thank God na upto now my connection parin tayo...:) and still have moments like that.....just remember diko nga akalain na ako ang una na magkaka pamilya satin...akalain mo yun! e parang ako ang boyish noon..ewan ba anong ginawa ni archimedes..hehehe...though late narin naman akong nag asawa (29 ata)...well ganon talaga ang buhay...iba iba ng kapalaran...well ang importante we're all happy kung nasan tayo ngayon and status ng buhay natin.... we can see God's goodness diba? akalain mo bang mag ca-car ako?! buti nalang may pambili ang asawa ko..hehehe...pero hati kami dun ha... :)...pero yun I'm really glad that we have each other until now.. :D at for life na yan! Don't worry girls I'm praying na may our Lord give the desires of your hearts at kung yun e mag ka papa na let His will be done...but now just enjoy your singleness...as I've said malaki ang difference ng may family na...though masaya naman especially if you have children like Thea and Gian my two wonderful kids...:D..syempre proud nanay..tulad ng mga nanay natin noon...proud sila satin..:)
sya looking forward for our next gala together and kwentuhan at tawanan na namang umaatikabo!...love you girls!!! my best friends.... :) mwah!!!

parang mas mahaba pa ata itong comment ko kaysa sa blog mo...hehehe