It took me this long to write about this. Wala kasi akong time pero dahil naipangako kong iba-blog ko ito, kaya eto na sya.
Gaya ng nakagawian, tuwing November, panahon ng malaking football competition at siempre kasali kami, ang IRRI FC (football club). Pero di gaya last year, less ang excitement ko ngayon…at mukhang affected ng mood ko ang mga pangyayari (echos lang!) less fans din ngayon, and less din ang fiesta mood sa Alabang. Sabagay kasabay kasi ng laban ni Pacquiao at saka kakatapos lang ng mga kalamidad. Pero ganun pa man, masaya pa rin ang Alaska cup. Ngayon, dahil may malaking conference sa Manila for IRRI people, isang coaster lang ang pinayagang gamitin namin. At dahil one coaster kaming lahat, mas masaya ang kwentuhan, mas makulit ang kulitan (kulit mo!), mas solid ang tawanan, nga lang less people ang kasama, kaya less din ang pictures. Wala akong yayo Jelo, walang award-winning photographers (Bogs, Bill and EJ), wala ang mga umbrella beauties (Vee and Tiny). Pero anjan naman si wonder-yaya Rona, sya ang paru’t parito to cheer, get photos…buti nalang di ganun kalayo ang field ng men at women. So yun, she make up for the not present people….
Mas madami kaming games kasi konti lang ang bracketing, pero parang 2 lang ang kalaban namin kasi yung 3 eh puro La Salle, iba’t ibang branch lang at yung isa pang school (nakalimutan ko na ang pangalan, pero maganda ang uniform nila). Unang game namin, mabuti nalang parehas na parang warming up ang 2 teams, kaya yun…nanalo kami at after nito, ayun talo na kami sa lahat hehe. Larong IRRI ulit kami sa simula, parang mga suporta lang palagi sa mga lalaki, pero habang lumalalim ang laban siempre nag-iinit na kaya kung may pang-5 pang games, malamang matambakan na namin ang mga kalaban. Pero may highlight ako sa Alaska cup na ‘to. Kung matatandaan nabanggit ko sa blog ko dati (click mo ‘to para ma-review ka!) na sana sa susunod eh the moves naman ang kwento ko, di na bloopers lang at yan ang kwento.
Siempre blog ko nga ‘to, kaya ako ang bida...naka G-O-A-L…A-K-O! As in GOAL! Kung pano nangyari, eh ewan ko. Pakiramdam ko nga nung gusto ko nang mag-draft ng blog post, siguro panaginip lang yun, kasi wala akong maalalang detalye. Para bang siguro nakatulog ako for a while sa game kasi most of the time naman eh papetiks lang ako sa loob at yun, napanaginipan ko sigurong naka-GOAL ako. So! sa nare-recall ko ganito ang nangyari: Nakababa sa field namin ang bola, naipasa sakin ni Olen (sabi ni Dee yan) tapos ang alam ko may mga kumare akong 2 na nakapula dun sa side ko. Pero wala ang mga kumare ko talaga, as in walang naka-dilaw sa aking naaabot ng tanaw habang nagdi-dribble ng bola (di kasi ako marunong mag-dribble) at dahil lang ayaw kong makuha nung 2 nakapula yung bola, sige lang ako sa pagsipa-sipa nung bola papalapit sa goal namin. At sa di kalayuan parang natatanaw kong may kalakihan na ang goal na nasa tinutumbok kong direksyon. Napapagod na din akong sipa-sipain ang bola kaya sabi ko nalang sa sarili ko, sipain ko kaya ito papunta dun sa goal….one time lang, try lang naman…eh di sipa…wala ngang ka-lakas-lakas ang sipa ko…at most likely na-over under-estimate ako nung goalie…ayun pumasok! HURRAH! Naka-GOAL ako! OK! Tapos ng marealize kong tama, goal nga, napatalon ako sa tuwa. At paglanding ko saka ko nalang narealize na nasa side pala ako ng coaching staff at fans ng mga kalaban namin…palagay ko di nila naunawaan ang kagalakan ko kasi tambak na naman kami nun eh. One goal wouldn’t hurt kasi konti na din ang time. Pero di yun ang concern ko "Haler! Goal kaya yun, 1 point din yun!" Nga lang na-lost ako sa sunod na game, naibawi nila yung goal ko, kasi na-handball naman ako…hayyyyyy. Pero yun….aliw! naka-goal ako. Ako! Na madalas absent sa mga drills kahit sabi nga ni Titser Pogs unang una akong nag-reply sa invitation at nagsabing “Brilliant idea!” at kahit na from defense eh nilipat ako sa mid-field hanggang sa bahala ka na nga kung san mo gustong lumugar…kasi daw palagi naman akong nawawala sa post ko at “I am all over the field” di naman yan dineretso ni Sensi Yohei sakin..pero parang ganun ang ibig nyang sabihin nung nilipat nya ako ng posisyon. At madalas nyang sabihin na “Mary, sapport (support as pronounced by Sensi, peace Sensi!) Olen.”
Yun! Tapos pagbalik namin sa aming tent, binalita ko na sa madlang pipz lalo na kay Coach Icoy na naka-goal ako…..at ni-text ko na sya sa lahat ng berks, mabilis pa sa pay-per-view ng laban ni Pacquio. Oha! Oha!
Ako, 1 January 2010
Gaya ng nakagawian, tuwing November, panahon ng malaking football competition at siempre kasali kami, ang IRRI FC (football club). Pero di gaya last year, less ang excitement ko ngayon…at mukhang affected ng mood ko ang mga pangyayari (echos lang!) less fans din ngayon, and less din ang fiesta mood sa Alabang. Sabagay kasabay kasi ng laban ni Pacquiao at saka kakatapos lang ng mga kalamidad. Pero ganun pa man, masaya pa rin ang Alaska cup. Ngayon, dahil may malaking conference sa Manila for IRRI people, isang coaster lang ang pinayagang gamitin namin. At dahil one coaster kaming lahat, mas masaya ang kwentuhan, mas makulit ang kulitan (kulit mo!), mas solid ang tawanan, nga lang less people ang kasama, kaya less din ang pictures. Wala akong yayo Jelo, walang award-winning photographers (Bogs, Bill and EJ), wala ang mga umbrella beauties (Vee and Tiny). Pero anjan naman si wonder-yaya Rona, sya ang paru’t parito to cheer, get photos…buti nalang di ganun kalayo ang field ng men at women. So yun, she make up for the not present people….
Mas madami kaming games kasi konti lang ang bracketing, pero parang 2 lang ang kalaban namin kasi yung 3 eh puro La Salle, iba’t ibang branch lang at yung isa pang school (nakalimutan ko na ang pangalan, pero maganda ang uniform nila). Unang game namin, mabuti nalang parehas na parang warming up ang 2 teams, kaya yun…nanalo kami at after nito, ayun talo na kami sa lahat hehe. Larong IRRI ulit kami sa simula, parang mga suporta lang palagi sa mga lalaki, pero habang lumalalim ang laban siempre nag-iinit na kaya kung may pang-5 pang games, malamang matambakan na namin ang mga kalaban. Pero may highlight ako sa Alaska cup na ‘to. Kung matatandaan nabanggit ko sa blog ko dati (click mo ‘to para ma-review ka!) na sana sa susunod eh the moves naman ang kwento ko, di na bloopers lang at yan ang kwento.
Siempre blog ko nga ‘to, kaya ako ang bida...naka G-O-A-L…A-K-O! As in GOAL! Kung pano nangyari, eh ewan ko. Pakiramdam ko nga nung gusto ko nang mag-draft ng blog post, siguro panaginip lang yun, kasi wala akong maalalang detalye. Para bang siguro nakatulog ako for a while sa game kasi most of the time naman eh papetiks lang ako sa loob at yun, napanaginipan ko sigurong naka-GOAL ako. So! sa nare-recall ko ganito ang nangyari: Nakababa sa field namin ang bola, naipasa sakin ni Olen (sabi ni Dee yan) tapos ang alam ko may mga kumare akong 2 na nakapula dun sa side ko. Pero wala ang mga kumare ko talaga, as in walang naka-dilaw sa aking naaabot ng tanaw habang nagdi-dribble ng bola (di kasi ako marunong mag-dribble) at dahil lang ayaw kong makuha nung 2 nakapula yung bola, sige lang ako sa pagsipa-sipa nung bola papalapit sa goal namin. At sa di kalayuan parang natatanaw kong may kalakihan na ang goal na nasa tinutumbok kong direksyon. Napapagod na din akong sipa-sipain ang bola kaya sabi ko nalang sa sarili ko, sipain ko kaya ito papunta dun sa goal….one time lang, try lang naman…eh di sipa…wala ngang ka-lakas-lakas ang sipa ko…at most likely na-over under-estimate ako nung goalie…ayun pumasok! HURRAH! Naka-GOAL ako! OK! Tapos ng marealize kong tama, goal nga, napatalon ako sa tuwa. At paglanding ko saka ko nalang narealize na nasa side pala ako ng coaching staff at fans ng mga kalaban namin…palagay ko di nila naunawaan ang kagalakan ko kasi tambak na naman kami nun eh. One goal wouldn’t hurt kasi konti na din ang time. Pero di yun ang concern ko "Haler! Goal kaya yun, 1 point din yun!" Nga lang na-lost ako sa sunod na game, naibawi nila yung goal ko, kasi na-handball naman ako…hayyyyyy. Pero yun….aliw! naka-goal ako. Ako! Na madalas absent sa mga drills kahit sabi nga ni Titser Pogs unang una akong nag-reply sa invitation at nagsabing “Brilliant idea!” at kahit na from defense eh nilipat ako sa mid-field hanggang sa bahala ka na nga kung san mo gustong lumugar…kasi daw palagi naman akong nawawala sa post ko at “I am all over the field” di naman yan dineretso ni Sensi Yohei sakin..pero parang ganun ang ibig nyang sabihin nung nilipat nya ako ng posisyon. At madalas nyang sabihin na “Mary, sapport (support as pronounced by Sensi, peace Sensi!) Olen.”
Yun! Tapos pagbalik namin sa aming tent, binalita ko na sa madlang pipz lalo na kay Coach Icoy na naka-goal ako…..at ni-text ko na sya sa lahat ng berks, mabilis pa sa pay-per-view ng laban ni Pacquio. Oha! Oha!
Ako, 1 January 2010
3 comments:
from Majel =) e-mailed
Thanks for sharing this witty blog. I enjoyed reading it. Magaling kang magsulat!
As usual, unang reaction---HAHAHAHAHA!!! The best ka talaga magsulat Ate Mary.
Start pa lang ng blog, you can't wait to get to the next paragraph and the next paragraphs after that. Seriously, the moment i started reading this i felt like i was back at the Alabang football field. Nagflashback bigla (kaching!). Nakikita ko yung pangyayari habang binabasa ko yung mga nakasulat. The feeling is so there, parang nararamdaman ko yung naramdaman mo nung nakagoal ka tapos nung napatalon ka sa harapan ng mga kalaban.hahaha! Moment talaga yun! The score really didn't matter. What mattered was that you made the goal and i was sooo happy for you. I'm sure everyone is. ;)
Just continue writing ate... marami kang napapasaya sa mga blogs mo. :) Its a rare gift! Maybe next time, write a novel!
wwwhhheeewwww!! sa wakas nabasa ko narin...anong petsa na...:p...aking angelina...cnxa ka na..now lang...pero kahit ngyaon ko lang nabasa to...after ilang years..joke!
eh ramdam ko parin yung pagod, init at yung super happiness mo..parang naglaro narin ako sa field...
sana, di lang isang goal this 2010...
i'm proud of you...at sana..makasali na ulit ako..para kasma rin ako sa mga pics!:p...malay naitn makabida naman ako sa blogs mo...;-)
Post a Comment